o kadın

taşlar topladım göl kıyısından, yosun kokuları üzerinde.ağırlıkları kalınca geride bahçeye serpiştirdim anıları.

düşlerimi sattım zamanı geldiğinde bir kaç cümleye. samimiydiler.önce sevmedim hem de hiç. insanlar sevdiği kadar özlermiş.çocukluk kelimelere dökülmüş tostçu amcanın hatırası ve zeytin dallarının arasındaydı.kesik saçlarım ve güneşte yanmışlığım vardı.annem hep salıncak kurardı.

annem... içine sığamadığım dışında kalamadığım tek...

'iyi ki'lere dolanmış bir hayata tutunmak tek değişmez yanım.iyi ki doğdun.bir inan varlığnı bulmak isterken bitebilir umutlar,hayallerinden başlayarak.sonsuz bir yağmuru beklemek sefilleşmek içindir,sadece kendim. kendime.

duymak ister insan sevgilerle beslenen cümleleri. sevildiklerinden emin olduklarında bile.söyledim anne. söz yetmez. sarılmam lazım sana anne. yine uykum gelirse masal anlatırken...
'*sonra babamın
başımı hiç dayamadığım omuzlarında uykuya dalarım...' ama sen üzülme.

* ercan intaş-ben deliyim