vasiyet

ne yaptımsa 'oldu ' diyemedim. çünkü 'bitti' de diyemedim. ne zaman biterdi bilemeyişimden. şimdi bir söz beni anlatsa, ne anlatırdı bilmem, ama ismim kalırsa geride adıma başka bir şey demesinler.

yaşarken insan, tüm bu söylenmişlerin-söylenmemişlerin-yaşanmışların-sızıların- planların içinde yüzebiliyor ancak. nefesi yetmiyor ki, dalsın derinlere. 

bazen bir söz, bir şey, işte bir şey ile tutarsınız hayatı ve sezen a.'nın dediği gibi öpebilirsiniz, belki cesaretiniz bunu sadece düşlemeye yeter. kim bilir, neleri de vaat edersiniz geleceğinize. 

bazen kaçmayı planlayıp sonra birden bambaşka bir yerlerden, tutuverirsiniz  geçmişinizin elinden ve geleceğin umutlarından. 

çokluklarda boğuluyorum çoktandır, kendimle konuşmalarım boşluktan değil hoşluktandır.