yanmış keklerimle sevin beni

hep doğruyu bulmak zorunda değilim.
bulamam da zaten. 
yaranamam kimseye,
belki işe yaramam.
mükemmel kek yapmam ama yenilebilir kek yaparım. 
bazen çikolatalı bazen tarçınlı,cevizli, bazen havuçlu
bazen yakarım. 
tüm somutlardan yola çıkarak 
soyut  olan şeyleri anlamlandırıp tatmin olma belki arayış çabasına girer
çözümü bulurum.
ne denli çaresiz hissedip, lüzumsuz bulsamda yaparım ve kekleri yaşantıma benzetirim. 
kalkıp kek yapmışsam 
ve yanmaması için başında beklemişsem
büyük umutları bulmalıyım.
ama 
yanmış keklerim var, 
umutuzluklarım gibi
lüzumsuzluklarım gibi. 
pek çok şey gibi...
sevilmeyi beklemem
ama 
yanmış keklerimi de bilin,
o benim.