vedalar ve merhabalar

aynı anda sayılamayacak kadar çok olay olur. onunla birlikte pek çok duygu hakim olur. belki bilmek isteriz ama bilemeyiz.

gözünü kapatmadığı sürece insan, mutlaka bir şeyler görür. aslında kapatmadığı gözü de değildir. insan tüm bunları nasıl görür? belki hisseder ya da başka bir şey der. 

gördüklerimiz hiç değişmez aslında.değişen sadece insalardır. bir bebek dünyaya gelir pek çok yerde olayı  farklı kılan anne- baba ve bebeğin tek oluşudur. pek kişi boşanır ama bir çift sadece bir kez boşanabilir. bir başka boşanmışlıkları bile aynı değildir. aynı kişiyle her öpüş aynı hissi vermez mesela. belki korkak, belki aşık, belki nefretle. sevebilir insan her kişiyi bir başka şekilde mutlaka. her kaybeden başka üzülür her kaybettiği kişi-bir şey için. her insana başka sarılır mısınız?

*
gördüm. bambaşkaydı ve hiçbiri bir diğeri gibi sonuçlanmadı.

değişirsiniz.kimileri adına  büyümek diyor. ben hala bilmiyorum neyin içinde olduğumu. ama sıkıntılı bir konu. 
dedim ya değişirsiniz.
ama sadece değişen siz olmayabilirsiniz.

düne ait her şey çok tuhaftır. sürekli düne ait olan şeyleri kurcaladığımdan biliyorum.  en çok da o duygulara bir kez daha sahip olamamak tuhaflaştırıyor.
bugün bambaşka,
yapmanız gerekenler sıralı zihninizde ama bazen ruhunuz buna ağır basıyor. durup ruhunuzu beklemek istiyorsunuz ama pek koşul sizi kovalıyor ve kaçmak zorundasınız. aslında 2 yaşamı sürdürmek deniyor buna benim dilimde. ruhlar ve bedenler ya da manevi ve maddi yaşam falan gibi. 

bir puzzle tamamlarken bir şey deprem gibi girmişse araya iyi hissettirmez. iyi hissetmemek 2 yaşamdaki her şeyi alt üst edebilir. ettiğinden biliyorum. sonra kafanız başka şeylerle dağılır belki, uğraşırsınız yani çünkü bir daha yapamamışsınızdır. zaman geçer. tüm bu olanlar çocukluğunuzun oyunuymuş gibi gülümsetir. bazen kendinize hayran kalabilirsiniz bile. öyle.

bir konuşma sırasında o puzzle ı görürsünüz ama tam. gözleriniz doluyorsa, ruhunuz huzur bulmuştur, değişen şeylerden.