herkesin kendi bir çizgisi var muhakkak. tutturulmuş, henüz bulunamamış, hep başın da... falan filan.
*
ne zaman sevgisiz kalsa ve susamış. döker içini. kendi istediği için. sabredişler sıralar, geçmiş zamanına. sabredişleri, henüz sevgisizliği hissedememişliği ile eş. sonsuz zaman dilimleri yok, ilgisiz zaman dilimleri bitmiş. zamanında yaşanmışları hatırlatır, korkak adi bir yürek gibi. çünkü nefes almadığı duvarlarında, kendi yarattığı sonra sıkışıp kaldığı duvarlarının arasında adeta bir böcek. böcekleri sevmediğimden değil. adeta küçülmüş, yetim ve muhtaçlığı ile böcek.
*
zaman, bir su gibi akarken. geçenlere ardına alıp yaşarsan. koştuğunda şelaleye, balıklar çoktan sana götünü dönmüş olacaklar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder