insanlar koyduklarımız yerlerdeler mi
insanlar oldukları yerlerdeler mi.

anlık buluşmalar mı belirledi, anlık buluşmaları yaratan biz mi.

ellerin soğukluğu cesedi hatırlatırdı. ölüm çoktandır aklımdan çıkmıştı.
insanlar kendi yerlerini oldururken ve yer edinmeye çalışırken var olanların yerlerini de değiştirirler, onları bir yere koyduğumuzda değil.
pek çokları gibi değildi. bu yüzden olduklarına izin vermek gerekirdi.

korkular parçalanmışlık hissini örtmeye çalışır sadece. sıcak tutulmaması gereken ve de unutulmaması gereken bir geçmiş var elimizde.

olduğun yerde var olabilmeyi
sadece sen başaramazsın
sadece ben mümkün kılamam.

ölümler korku dolu gelmemeye başladı.