aşk

bu şey, insanın içinde varlığını koruyabildiği şeyleri özgürleştirerek hissedebilmesi, düşüncesine aktarabilmesi,somutlaştırabilmesi, davranışa dökebilmesidir.

bu yüzden, insanın içi neyse öyle yaşar.

nasıl ki, herhangi bir ilişkilenmede bencillik neticesinde yaşanan türlü çeşit sorunlar var ise
özgürlük bencillik sınırına dayandığında yaşanan/yaşanabilir/yaşanacaktı/yaşanamamış aşkta da var olur.
çöplük olur: kafalar, duygular, düşünceler, hayatlar

özen göstermeli insan kendisine, yanında/yamacında olanlara.
adını bilmediği insanlara, henüz tanışmamış ve hiç tanışamayacak olanlara da
bilmediği ve bilemeyecek olduğu hayvanlara
hiç girmediği denizlere
dokunmadığı ağaçlara
.

vasıflı ve vasıfsız kederlerimi yoksaymadığım bir gün yine,
hayalden uzak, gerçekle yoğrulmuş
dayanılması zor, umudun henüz var olduğu..
şimdilik dayanıyorum.