Benlik-siz

günler acayip şeylerle geçer, bende geçiyor zaman böyle

geçmeyen kısımlar var, yine yeniden
aynı şeylerin tekrarı, çoklaştı
dumanlaşıyorum
içimden taşacak sandığım, taştığını da bildiğim heyecanın yerini başka şeyler alıyor
üzülüyorum, çok
kafada olan, duygularda kalan, hayaller yığını söze gelmeyen şeylere

sonu benzer hikayelerin öznesi olmaktan yoruluyorum, kendimi uykuya veriyorum

yazıyorum ya,
sonra başka belki bambaşka şeyler ekleyorum yaşantıya
geçiciliğinden de yorgunum çok şeylerin

ama yine de sarılmak istiyorum, olacaklara ve olmayacaklara
belki bu yüzden tam anlamıyla deliremiyorum.
en iyisi bu belki.

ne güzel şeydi hayaller.
devamlar hiç bitmeyecek
nasıl'ın belirsizliği ile teyelledim kendimi
kişi ve duygularıma
geçme
gitme
...