yapılmış ve o eylemi gerçekleştiren kişilerin bir daha bu eylemi gerçekleştirmesinin mümkün olamadığı durumlar için kullanırız -mişti,-mıştı,-muştu,-müştü zaman kipini. pişmanlıkta anlatır, serzenişe de kol kanat gerer, ölümün takılı kaldığıdır da.

yanisi ne mi... yanisi -malı,-meli yle kardeştir -mıştı,-miştiler.
ama birlikte barınamazlar bir kucakta. aynı anda sarılmak mümkün olsa da kendini parçalara ayırabilir misin. öncesini alamaz malı/meli ancak bir şeylerin ertesinde gidebilirsin ona, gitmelisin ona. sonraya kalamaz mıştı/mişti. taki kollarını öne uzatıp, çaprazlayıp kollarını parmaklarını birbirine doladıktan sonra göğüs hizanda dışardan içeriye bir hamle yapıp kitlendiğin o ana dek. ruhunu da ellerin, kolların ve parmaklarını düğümlediğin gibi bedenin ve eylemlerinle kırıştırdıktan sonra düğümlersin ve düğümlerle tekrar kırıştırırsın. kendini gözün ile göğsünde duran elinin arasında sıkıştırır, karıştırırsın.
bu yüzden olmamıştı tan sonra olmalıya uğramak zorundasın.
zaman ölmüştü, yeni bir zaman yaratmalısın.
hapisler yaratmıştın, evvela kendini kendinden doğurmalısın.

çoklaşıyoruz, hiçleşiyoruz.
çoklaştığımız için mi hiçleşmemiz. hiçleştikte mi çoklaştık. kısa zamanda ikisi olamasakta. uzun zaman için çoklaşırsak hiçleşmekten kaçmak zor. eğer bir de bakmışız ve hiçleşmişsek çoklaşmak zihnimizde.kendi başına bir yoklaşma ve toklaşamama, mide bulantısına benzeyen bir ruh bulantısı. kötü olmak zorunda değil, belki iyi olabilmiştir, bazen de kötü.

radikal kısmını hiç sempatik bulmuyorum.
radikal kararlar da bi o kadar aksine.
hey gidi,
insanın karar verişlerinin inanılmaz özgüveni hey...
insanı yeniden başlatabilir,
hatta bir kaçı daha sıralanıverir.
olamaz mı, olur. özgüven de bunu doğurur.
ama ya
değiştikçe güzelleşir mi insan ?

bağımsızlığımı ilan etmek istiyorum.
önce insanlardan,
ve onlarla mümkün değil durumunda olmasa bile zor mümkün bitebilir ilişkilerimden.
sadece bu kadar.

zorla gözyaşı akıtmaya, mecburen üzüntüye benzeyen ilişkiler. 
merhaba.