Bekleme

Sevgili Çitlembik,

Yıllardır onca insan geldi, gitti, gelenleri bekledi, gidenleri bekledi. Geleceklerin gelmediği, gideceklerin gitmediği de oldu. Onlar da beklendi.

Şu 3,5 duvarlık tuğla örüntüsü ve sen Bekleme oluyorsunuz, bir mıh gibi duruyor ve beklemenin ne olduğunu öğretiyorsunuz. 

 

Veda

Herkesin sustuğu yer neresi olur?
Kalp atışım dışarıdan nasıl duyulur?
Sonu gelmeyen bir sessizlik içinde insanlar kendisi ile ne konuşur?
Kayıp gibi hissetmek insanı yılda kaç kez bulur?

Nehir gibi akıyor kelimeler, duygular bir cümle içinde tamamlanmıyor.
Kanatlı gibi düşünceler durduramıyorum, durmuyor.

Durmuyor.
Dur
mu
yor.
Yorgun göz kapakların usul usul ve yanarak kapanmasına benziyor bazı hikayelerin bitişi.

Uykuya, rüyaya ve sona teslim olmalı.
Bırakmak böyle öğreniliyor.

Aklından Bir Cümle Tuttum

Aklımdan tuttuğum cümleleri zamanında yuttum.
Kalbimi bazen kendim için uyuttum.
Kedilerin kalp hızında dünyanın dertlerini unuttum.
Bulanık sularımı usul usul durulttum.